یک وبگرد

پیش شماره اول تیترآنلاین که بر روی وب به عنوان اولین روزنامه تمام الکترونیک منتشر شد، همه وب دوستان را به نوعی خوشحال کرد، آخر جای خالی یک روزنامه تمام الکترونیک در وب فارسی شدیدا حس می شد! پیش شماره اول با اینکه مشخص کرد این روزنامه تقریبا حال و هوای یک روزنامه به طور کلاسیک آن را ندارد و فقط شامل مقالات و تحلیل های محدود از آخرین رخداد ها می باشد، اما به هر حال مبحث لنگه کفش بود و بیابان!

همه به نوعی خوششان آمده بود، البته خیلی ها هم خوششان نیامده بود! به هر حال تیترآنلاین علاوه بر اولین بودنش مزیت دیگری هم داشت و آن داشتن نویسندگان، خوش ذوق و زیباقلم! بود. که انسان را وا می داشت هر روز به سراغ آن برود و چند مقاله درج شده در آن را بخواند.
اوایل با اینکه صفحات محدودی داشت ولی ، سروقت منتشر می شد، و همه مطمئن بودند که اگر با چنین شیبی پیشرفت کند، چیزی نخواهد گذشت که جز نشریات موفق خواهد بود، اما این انتشار به موقع فقط به چند پیش شماره اول محدود شد و بی نظمی ها از همان اوایل آغاز شد.در همین روزها در طراحی و هسته ی برنامه نویسی این روزنامه تغییرات زیادی در حال رخ دادن بود! کم کم داشت به طرحی کامل تبدیل می شد،به طوری که می شد نامش را یک طرح حرفه ای گذاشت چه از نظر گرافیکی و چه هسته برنامه نویسی آن! این بی نظمی ها را در آن روزها می شد به حساب این تغییرات گذاشت ، ولی مدتی پس از انجام تغییرات نیز این بی نظمی های در حال پیشرفت ادامه داشت، هر روز تاخیرها در انتشار بیشتر می شد. با اینکه انتظار پیشرفت زیادی از این روزنامه می رفت ، اما این پیشرفت پس از انتشار هر شمار داشت کم رنگ و کم رنگ تر می شد.
به هر حال گذشت تا پیش شماره ۲۷ ، از شماره های قبلی کمی ضعیف تر بود و با تاخیر زیادی منشتر شده بود، ولی باز هم احساس می شد خون در رگ های این نشریه کمی جریان دارد،این پیش شماره تقریبا آخرین نوشته های تیتر آنلاینی ها بود! چند ماهی گذشت و هنوز همان شماره بر سردر روزنامه نقش بسته بود! مدتی حتی خود سایت در دسترس نبود ، تا اینکه همین چند روز پیش سری به آن زدم ،و با صحنه ی جالبی مواجه شدم بر روی تصویری از یک خانه ی خاموش نگاشته شده بود SiteOffline(جالب است امروز رفتم که خود تصویر را در این مطلب قرار دهم صفحه تغییر کرده بود و انگار یه خبرهایی هست و همین روزا دوباره ….) به هر حال صفحه ی ناجالبی بود! که دیگر دیده نشد!
به هر حال گرچه مدیریت یک روزنامه ی الکترونیک ، با توجه به زیرساخت های خفن! تجارت الکترونیک در ایران بسیار مشکل است ، اما با این وضع هم می شود کارهایی انجام داد. می شود با جذب اسپانسرهایی این مشکل را تا حدی رفع کرد. اما تیترآنلاین به نظر من تنها مشکل مالی نداشت، این گروه مشکل مدیریتی داشتند، آنچنان که به نظر می رسید حتی برای ۳۰ شماره ی اولشان هم برنامه ای نداشتند، درست است که روزنامه است و نگاشته هایش تابع حوادث آنی است اما می توان مطالبی را از قبل آماده کرد که به نوعی تاریخ انقضا نداشته باشند، مانند کاری که یک مدت شرق انجام داده بود ، البته به طور کاملا نامحسوس!
امیدوارم تیترآنلاین جدید ، با رویکرد مدیریتی قوی و رفع مشکلات بار دیگر کار خود را آغاز کند ، راهی را که پیش گرفته بود دنبال کند، البته این آغاز دوباره امیدوارم به مانند آغاز دوباره بلاگچین نباشد! که خیلی زودتر از دوره ی اولش به تعطیلی گرایید!