یک وبگرد » دنیای مجازی ایران

کلاس درس

حسین — Sun, 01 Apr 2012 14:30:00 +0000

آموزش رایگان یکی از پایه های اساسی گسترش برابری است، و همیشه جزیی از مهمترین آرمان های جنبش متن باز بوده است، بخواهیم کمی عمیق تر نگاه کنیم،با اینکه فعالیت اصلی جایی مانند بنیاد آزادی نرم افزار و یا اشخاصی مانند استالمن و یا ریموند بر روی آزادی نرم افزار بوده،با این حال هدف اصلی و آرمان اصلی تمام دوست داران دنیای متن باز ،آزادی دانش(و یا می توان گفت متن باز نمودن دانش) بوده و هست! اصلا همین منتشر نمودن نرم افزارها به صورت متن باز و امکان توسعه آن توسط هر فردی در هر منطقه ای از دنیا خودش به نوعی به اشتراک گذاری دانش و متن باز نمودن آن است.

برای گسترش این پایه های اساسی برابری(آموزش رایگان) گروهی از دانشجویان ایرانی دانشگاه استنفورد ، سایتی راه انداخته اند به نام کلاس درس در این سایت آن ها قرار است تمام یافته های علم را به صورت رایگان و با کیفیت در اختیار فارسی زبانان بگذارند، گرچه هدف بسیار بزرگی است،ولی بسیار خوب و حرفه ای شروع شده است.در حال حاضر بعضی از درس های پایه ای دبیرستان و دو درس در سطح پیشرفته و دانشگاهی ارایه شده است.

در مورد نوع آموزش درس ها من با توجه به نیاز و علاقه ام فقط ویدیوهای درس نظریه بازی های این سایت رو دیده ام،که نوع آموزش مدرس این درس بسیار دلچسب و گیراست،به طوری که گمان نکنم با هیچ کتابی بتوان اینقدر خوب و راحت وارد نظریه بازی ها شد.که همین جا از ایشون تشکر ویژه می کنم

دو پیشنهاد برای کلاس درس:

گرچه انتخاب یک فرد حرفه ای برای آموزش درس ها سخت و بسیار وقت گیره! ولی پیشنهاد می کنم که برای پیشبرد سریع تر هدف زیبایتان حلقه ی مدرس ها را کمی بازتر کنید،فارسی زبانان زیادی در سراسر دنیا هستند که هم حرفه ای اند و هم حرفه ای آموزش می دهند و هم علاقه دارند که یاد بدهند پیشنهاد می کنم با یک آگهی ساده در سایت شروع به جستجو کنید!(البته این فقط یک پیشنهاد خام است و باید برنامه کاملی برایش طراحی کرد.)
انتخاب یک دستیار برای مدرس،در بعضی از درس ها که نیاز به حل مسئله بیشتری دارند(مثل نظریه بازی ها)،می تواند باعث بالا رفتن کیفیت آموزشی شود.

نکته:

شاید درس هایی که در حال حاضر در کلاس درس ارئه شده اند به کار شما نیایند ولی امکان داره به درد اطرافیانتان بخورد!در همین زمینه این صفحه را هم حتما ببینید.

پ.ن صفرم: انگار واقعا بالاخره نوشتم!!!

پ.ن یکم:خطاب به خدای گرامی(از:حسین پناهی) :

آوردی حیرونم کنی که چی بشه نه والله!***مات و پریشونم کنی که چی بشه نه بالله

پ.ن دوم:مطمئن باشیم ، هیچ اتفاقی، اتفاقی نیست!

چرا وبلاگ نمی نویسیم؟؟؟

حسین — Fri, 18 Mar 2011 09:43:16 +0000

زمان زیادی از آخرین پست وبلاگم می گذره! نگاهی هم که به پست های قبلی ام می اندازم فاصله زمانی زیاد آن ها نشان دهنده دوری تدریجی من از دنیای شیرین وبلاگ نویسی است.خیلی وقت است که دوست دارم دوباره شروع به نوشتن کنم آن هم از نوع منظمش! ولی نمی شود!

دیروز با خودم نشستم و فکر کردم که چرا نمی شود؟ دلایلی به ذهنم آمد و پس از بررسی این دلایل با خود گفتم شاید دلایل به دست آمده باعث دوری بلاگ نویسان دیگری هم شده باشه و یا شاید در آینده باعث دوری بعضی دیگر بشه‼! از این رو آن ها را در زیر آوردم:

۱-پشت گوش انداختن‼!

خوب این مسئله ای است که همه انسان ها درگیر آن هستند ولی برای یک وبلاگ نویس خصوصیتی بسیار بد است زیرا باعث بیات شدن مطلب مورد نظر شده و وبلاگ نویسی که ماه هاست ننوشته بار دیگر از نوشتن دور می کند. مثلا همین هفته قبل می خواستم گزارشی از دومین همایش ملی چشم انداز توسعه ی پایدار ، یکپارچه و دانایی محور که بهانه هایی مانند میان ترم ساختمان گسسته و… مانع آن شد، البته چون نکته های ریز و جالبی در این همایش نظرم را جالب کرد شاید چیزی در موردش بنویسم.

به هر حال برای برداشتن اولین قدم باید از این تا حد امکان از این خصوصیت دوری کنیم و برای این کار بهترین روش داشتن زمان هایی معین برای وبلاگ نویسی در هفته است!

۲-بزرگ شمردن مطالب

گاهی وقت ها ایده های زیادی برای نوشتن دارم،ولی حس می کنم نمی شود آن را در زمان کوتاهی نوشت و یا با این زمان کوتاه حق مطلب را ادا نمی کنم،ولی نوشتن اکثر این مطالب آنچنان هم که ما فکر می کنیم وقت گیر نیستند.

بهترین راه برای جلوگیری از این توهم ، نوشتن خلاصه ای از مطلب مورد نظر بر روی کاغذی سفید است! آن زمان است که متوجه می شویم آنچنان هم مسئله ی بزرگی نیست.

3-شبکه های مجازی

امان از این شبکه های مجازی! با تمام خوبی ها و کمک های که به نزدیک شدن ما به آرمانشهرمان داشته اند،ولی خوب حداقل برای مطمئنم برای وبلاگستان فارسی آفتی شده اند، با وجود جوامع مجازی مثل فیس بوک و توییتر و آدنتیکا دیگر کسی حال و حوصله ی نوشتن مطلب برای وبلاگش ندارد‼! و این اصلا خوب نیست،وبلاگ نویسی برای خود وبلاگ نویس خوبی هایی دارد که هیچ گاه و در هیچ جایی نمی تواند آن ها را بدست آورد.

برای رفع این مشکل می توان بسیاری از ایده ها را در جوامع مجازی به اشتراک نگذاریم و آن را برای وبلاگمان جدا نگهداریم.

۴-بی هدف بودن

گاهی وقت ها یادمان می رود برای چه می نوشتیم! البته شاید خیلی از ماها دلیل نوشتنمان فقط بیشتر یک حس درونی باشد برای بیان آنچه در دل داریم! ولی از دل همین حس می شود اهداف بسیار خوب و مفیدی درآورد که قطعا مسیر آینده ما را نمایان تر می نماید.

پس باید بنشینیم و دوباره با خود فکر کنیم اصلا چرا بنویسیم؟

پ.ن۱:بالاخر نوشتما!!!

پ.ن۲:سال نو همگی مبارک!

عارضه ای به نام نشریه اینترنتی۲!

حسین — Tue, 06 Oct 2009 06:39:25 +0000

خیلی وقت پیش بود که در اینجا قسمت اول “عارضه ای به نام نشریه اینترنتی” را نگاشتم. قرار بود خیلی ادامه داشته باشد. ولی خوب مشکلات اجازه ندادن تا همین لحظه که دارم دوباره می نگارم! البته هنوز هم خیلی ادامه دارد!
در قسمت قبلی از نشریه اینترنتی گفتیم و باید ها و نباید ها و خیلی چیز های با ربط و بی ربط دیگر! از این قسمت به بعد می خواهم به صورت موضوعی به معرفی نشریات موجود در وب فارسی بپردازم و چند خطی هم بر هر یک از آن ها نقدی بنویسم. در این نوشتار از نشریات تخصصی در زمینه فناوری اطلاعات خواهم نوشت.

۱-پریانا : جز محدود نشریاتی بود که به شدت چشمم را گرفت! علاوه بر طراحی حرفه ای اش نگارش حرفه ای ترشان آدم را به وب سایتشان می چسپاند. خوب می نگارند و خوب هم از دنیای اطرافشان با خبرند!
البته با تمام خوبی هایش مشکلاتی هم دارند. اصلی ترین مشکلشان که تقریبا گریبان تمام نشریات اینترنتی ایران را گرفته است بی نظم بودنشان است! به قسمت “دریافت آخرین نسخه ” به این نکته خواهید رسید!
مشکل دیگری که می توان به آن اشاره کرد اطلاع رسانی کم در خصوص این نشریه است! که به نظر می رسد به عهده ی وبلاگ نویسان باشد و مسولان پریانا!
پیشنهاد می کنم دوستان آی تی نویس صفحه ای در پریانا با عنوان حمایت از ما را مشاهد نموده و در صورت امکان از پریانا حمایت کنند. قطعا کم نیستند دوستانی که دوست دارند، همه بدانند!

۲-راه آی تی : یادم می آید در اولین روز ها صفحه ای ساده بود و فقط نشریه به صورت PDF منتشر می شد. مطالب خوبی در آن نگاشته شده است . ولی نمی دانم چرا رتبه الکسای آن بسیار بالاست و آخرین باری که من چک کردم. به رتبه عجیب ۱۱ میلیون رسیده بود با ۱۰۰ درصد کاهش بازدید!!!
این نشریه اوایل همانند دیگر نشریات موجود به صورت منظم منتشر می شد ولی مدتی است که بی نظمی به مسولان راه آی تی هم سرایت کرده است!
مشکل دیگری که من در این نشریه می بینم! دامنه آن می باشد به نظرم زیاد جالب نیست که لغات دو زبان متفاوت با هم نام یک دامنه را بسازند!

۳-مجله فارسی هاستینگ : گمان کنم اولین نشریه ای باشد که به صورت تخصصی به موضوع میزبانی وب می پردازد. از آنجایی که گردآروندگان این نشریه خود جز آب دیدگان این بازار می باشند! کاملا حرفه ای می نگارند و به صورت نسبتا خوبی به روز می شود.
رتبه اش در الکسا با توجه به تخصصی بودن آن متوسط است و پیشرفت خوبی هم از بابت بازدید در چند ماهه ی اخیر داشته است. ولی به نظرم این پیشرفت خیلی بیشتر از این ها می توانست باشد، اگر به رنگبندی آن توجه بیشتری می کردند! متاسفانه رنگ تیتر ها با قالب اصلی اصلا جور در نمی آید، با تمام حرفه ای بودن طراحی کلی نشریه ولی متاسفانه کاربر را که جذب نمی کند دفع هم می کند. خودتان ببنید تا بدانید چی می گویم!
در ضمن به گردآورندگان این نشریه توصیه می کنم حتما نسخه PDF آن را نیز تهیه کنند! گمان نکنم لطمه ی چندانی به تعداد بازدید کنندگان بزند!

به هر ترتیب امیدوارم که نشریات اینترنتی روز به روز بر کیفیت و نظمشان افزوده شود.

هنوز ادامه دارد…

عارضه ای به نام نشریه اینترنتی!

حسین — Thu, 27 Aug 2009 06:30:06 +0000

چند سالی از شیوع عارضه ای به نام نشریه اینترنتی در وب فارسی می گذرد این عارضه که مانند دیگر عوارض جهانی ، خیلی دیر در وب ایران شیوع پیدا کرد، ولی توانست افراد زیادی را گرفتار خود نماید.
خوشبختانه این عارضه به هر فردی انتقال نمی یابد و مانند دیگر تب های جهانی اصلا قابلیت همه گیر شدن ندارد. و فقط گریبان گیر افرادی می گردد که دارای غده ای چرکین به نام دغدغه باشند!

به هر حال هدف بر آن دارم که در چند نگاشته ای به حال و روز این عارضه در ایران بپردازم و در نگاشته ی نخست به بررسی کلی حال و احول این عارضه خواهم پرداخت.
چرا نشریه آن هم اینترنتی!
اینکه چه موقع فردی احساس می کند که باید نشریه داشته باشد! زیاد به کسی ارتباط ندارد. ولی می توان در حالت خوشبینانه اش گفت که هنگامی این احساس در فرد بروز می کند که غده ی چرکین دغدغه سیر رو به رشدش افزایش می یابد و شاید گاهی کارش به ترشح هم بکشد و تمام بدن فرد را فرا بگیرد، البته دلایل دیگری هم می تواند داشته باشد که متاسفانه چهره ی زیبایی ندارد، حتی بازگو کردن آنها!
حالا چرا اینترنتی؟
به نظر می رسد دلایل عمده ای برای به کار گرفتن این روش در انتشار نشریات وجود داشته باشد،که بعضی از آن ها را دانه به دانه ذکر می نمایم!
۱-حذف کاغذ!، خود این دلیل محکمی می تواند باشد برای آن ها که پول کاغذ ندارند و مجبورند عقده ی آن را سر مخاطب بیچاره خالی نمایند!
۲-بازم کاغذ! می شود با هزینه ای بسیار اندک برای پهنای باند ، میلیون ها تیراژ را عرضه کرد ، که برای تمام افراد در سراسر دنیا قابل دسترسی باشد.
۳-مسول پخش نمی خواهد! با صرف کمی هزینه برای تبلیغ می توان میلیون ها مخاطب را جذب خود کرد. بدون اینکه دغدغه ای در خصوص پنچری هواپیما داشته باشیم!
۴-سرعت! در یک لحظه می توان، نشریه را به سراسر دنیا ارسال کرد! و مناطق محروم می توانند خبر های امروز را همین امروز دریافت کنند!(البته این موضوع برای جایی صادق است حداقل امکانات اتصال به اینترنت را داشته باشند.)
۵- و ….
به نظرم کمی زیاده نگاری نمودم! پس ادامه ی نگاشته اول در خصوص عارضه نشریه اینترنتی را به پست بعد واگذار می نمایم. است!
خیلی ادامه دارد…!
ض.ب.ک: جو عجیبی در وب فارسی ایجاد شده!دیگر از تولید محتوا خبری به گوش نمی رسد! البته شاید شرایط این چنین حکم می کند!

چگونه بهتر بفروشیم؟

حسین — Fri, 18 Jul 2008 11:01:52 +0000

شاید شما هم جزء وبلاگ نویس هایی هستید که می خواهید از وبلاگتان کسب درآمد کنید.البته مطمئنا می دانید که در ایران نمی شود با وبلاگ گذران زندگی نمود ، ولی می شود حداقل پول اینترنت و هاست و دومین را در آورد! یکی از این روش ها فروش محصولات دیگر فروشگاه ها به خوانندگان وبلاگ تان است، این روش کسب درآمد این روزها در بین برخی از وبلاگ نویسان خیلی مد شده است ، ولی متاسفانه بسیاری از دوستان ما نمی دانند چگونه بفروشند.
با یکی از وبلاگ نویسان صحبت می کردم می گفت روزانه بین ۲ تا ۳ هزار بازدید مفید دارم، ولی یک ماه است که از این سیستم استفاده می کنم اما هنوز فروشی نداشتم! به نظر شما چرا اینگونه است؟

یکی از اشتباهات بزرگی که دوستان وبلاگ نویس انجام می دهند، ایجاد بخشی به نام فروشگاه در وبلاگ است که کالاه ها را به سبک یک فروشگاه در آن جا قرار می دهند با ایجاد بنرهای تبلیغاتی در صفحه ی اصلی سعی در کشاندن مخاطب به فروشگاهشان را دارند.ولی راه آسان تر و بهتری هم وجود دارد، می شود در آغاز محصولاتی را انتخاب کنید که با موضوع وبلاگ همخوانی داشته باشد،نمی خواهد ۵۰ محصول انتخاب کنید ، گاهی وقت ها یک محصول تاثیر بیشتری نسبت به ۵۰ محصول تکراری دارد که در هر فروشگاهی یافت می شود! حالا پس از انتخاب محصولات خود سعی کنید آن ها را در پست هایی که مربوط به وبلاگتان هست معرفی کنید،دقت کنید معرفی! نه اینکه بنری بگذارید که در حال به آب و آتش کشید خود است و فریاد بر می آورد که بر روی من کلیک کنید! چند خطی را به معرفی محصول بپردازید .
از کاربرد و کیفیت محصول بگویید نه اینکه مخاطب را قسم بدهید که جان پدرت بخر! نمی خواهد در همه ی پست ها یک محصول را معرفی کنید، با این کار به نوعی به مخاطب بی احترامی می کنید هر چند پست یک محصول را در پایین و یا در جایی که با نوشته تان به آن محصول ارتباط دارد، در مورد آن بنویسید.
راه دیگر نیز برای فروش بهتر وجود دارد ، یک آگهی متنی ایجاد کنید و خلاصه ای از ۲ تا ۳ محصول را در آن بنویسید ، اگر از قبل در مورد آن محصول خودتان چیزی نوشته اید به آنجا لینک دهید و اگر هم نه، به لینک مخصوص فروش پیوند دهید!

ض.ب.ک۱:این سیستم های فروش هم متاسفانه پورسانت کمی به وبلاگ نویسان ارائه می کنند نمی گویم به اندازه ClickBank باشد که تا ۷۰ درصد هم می رسد. اما حداقل بین ۲۰ تا ۳۰ درصد باشد!
ض.ب.ک۲:می خواستم چیز دیگری را بنگارم، ولی …
ض.ب.ک۳:خدا خسرو شکیبایی هم رحمت کند! ما ایرانی ها دوباره نشان دادیم که چقدر مرده پرستیم!!!

تیترآنلاین یا تیترآفلاین مسئله این است!

حسین — Fri, 11 Jul 2008 07:49:23 +0000

پیش شماره اول تیترآنلاین که بر روی وب به عنوان اولین روزنامه تمام الکترونیک منتشر شد، همه وب دوستان را به نوعی خوشحال کرد، آخر جای خالی یک روزنامه تمام الکترونیک در وب فارسی شدیدا حس می شد! پیش شماره اول با اینکه مشخص کرد این روزنامه تقریبا حال و هوای یک روزنامه به طور کلاسیک آن را ندارد و فقط شامل مقالات و تحلیل های محدود از آخرین رخداد ها می باشد، اما به هر حال مبحث لنگه کفش بود و بیابان!

همه به نوعی خوششان آمده بود، البته خیلی ها هم خوششان نیامده بود! به هر حال تیترآنلاین علاوه بر اولین بودنش مزیت دیگری هم داشت و آن داشتن نویسندگان، خوش ذوق و زیباقلم! بود. که انسان را وا می داشت هر روز به سراغ آن برود و چند مقاله درج شده در آن را بخواند.
اوایل با اینکه صفحات محدودی داشت ولی ، سروقت منتشر می شد، و همه مطمئن بودند که اگر با چنین شیبی پیشرفت کند، چیزی نخواهد گذشت که جز نشریات موفق خواهد بود، اما این انتشار به موقع فقط به چند پیش شماره اول محدود شد و بی نظمی ها از همان اوایل آغاز شد.در همین روزها در طراحی و هسته ی برنامه نویسی این روزنامه تغییرات زیادی در حال رخ دادن بود! کم کم داشت به طرحی کامل تبدیل می شد،به طوری که می شد نامش را یک طرح حرفه ای گذاشت چه از نظر گرافیکی و چه هسته برنامه نویسی آن! این بی نظمی ها را در آن روزها می شد به حساب این تغییرات گذاشت ، ولی مدتی پس از انجام تغییرات نیز این بی نظمی های در حال پیشرفت ادامه داشت، هر روز تاخیرها در انتشار بیشتر می شد. با اینکه انتظار پیشرفت زیادی از این روزنامه می رفت ، اما این پیشرفت پس از انتشار هر شمار داشت کم رنگ و کم رنگ تر می شد.
به هر حال گذشت تا پیش شماره ۲۷ ، از شماره های قبلی کمی ضعیف تر بود و با تاخیر زیادی منشتر شده بود، ولی باز هم احساس می شد خون در رگ های این نشریه کمی جریان دارد،این پیش شماره تقریبا آخرین نوشته های تیتر آنلاینی ها بود! چند ماهی گذشت و هنوز همان شماره بر سردر روزنامه نقش بسته بود! مدتی حتی خود سایت در دسترس نبود ، تا اینکه همین چند روز پیش سری به آن زدم ،و با صحنه ی جالبی مواجه شدم بر روی تصویری از یک خانه ی خاموش نگاشته شده بود SiteOffline(جالب است امروز رفتم که خود تصویر را در این مطلب قرار دهم صفحه تغییر کرده بود و انگار یه خبرهایی هست و همین روزا دوباره ….) به هر حال صفحه ی ناجالبی بود! که دیگر دیده نشد!
به هر حال گرچه مدیریت یک روزنامه ی الکترونیک ، با توجه به زیرساخت های خفن! تجارت الکترونیک در ایران بسیار مشکل است ، اما با این وضع هم می شود کارهایی انجام داد. می شود با جذب اسپانسرهایی این مشکل را تا حدی رفع کرد. اما تیترآنلاین به نظر من تنها مشکل مالی نداشت، این گروه مشکل مدیریتی داشتند، آنچنان که به نظر می رسید حتی برای ۳۰ شماره ی اولشان هم برنامه ای نداشتند، درست است که روزنامه است و نگاشته هایش تابع حوادث آنی است اما می توان مطالبی را از قبل آماده کرد که به نوعی تاریخ انقضا نداشته باشند، مانند کاری که یک مدت شرق انجام داده بود ، البته به طور کاملا نامحسوس!
امیدوارم تیترآنلاین جدید ، با رویکرد مدیریتی قوی و رفع مشکلات بار دیگر کار خود را آغاز کند ، راهی را که پیش گرفته بود دنبال کند، البته این آغاز دوباره امیدوارم به مانند آغاز دوباره بلاگچین نباشد! که خیلی زودتر از دوره ی اولش به تعطیلی گرایید!

جشن انتشار فایرفکس۳ در بوشهر لغو گردید!

حسین — Mon, 07 Jul 2008 10:38:24 +0000

چند هفته پیش بود که با خبر شدم ، قرار است جمعی از دوستان آی تی دوست! هم استانی جشن انتشار فایرفکس۳ برگزار کنند. از شنیدن این خبر بسیار خوشحال شدم، نه برای خود فایرفکس چون به نظر من می توان گفت فایرفکس بهانه ای است برای دور هم جمع شدن و از دغدغه های معمولمان سخن گفتن(البته این نظر من است.) از همان اوایل که خبر را شنیدم متاسفانه هنوز تاریخ مشخصی برای برگزاری این همایش مشخص نشده بود، تا کمتر از یک هفته قبل از همایش بود که دوستان خبر رساندند که جمعه یعنی ۱۴ تیر ماه ساعت ۱۸ قرار است این همایش در سالن شهید آوینی بوشهر برگزار گردد، با اطلاعاتی که از ظرفیت کم سالن و ظرفیت کم مسولان آن داشتم، برایم جای تعجب بود که انتخاب این سالن برای این همایش چه مناسبتی دارد!

به هر حال گذشت تا ساعت ۳ ظهر جمعه که تلفن مبارک به صدا در آمد و خبر لغو همایش را به ما رسانند، اصلا برای من جای تعجب نداشت ، آنگونه که شنیده می شد ، دوستان رفته بودند ، کلید سالن را بگیرند برای آماده کردن سالن پس از ۲ ساعت مذاکره مسول سالن ، با کمال بی فکری سالنی را که از قبل رزرو شده بود ا در اختیار دوستان نگذاشته و باعث شدند که برنامه بیش از ۲۰۰ نفر را به هم بزنند!
البته خوشبختانه قرار است ۲۶ تیرماه این همایش با شکوه بیشتر در سالنی با ظرفیتی بیشتر برگزار گردد!(البته تاریخ برگزاری به طور رسمی بیان نشده و شنیده ها حاکی از آن است!؟) واقعا ارده دوستان ستودنی است با تمام سنگ اندازی ها باز هم بر برگزاری این همایش تاکید دارند.
ض.ب.ک۱:پیشنهاد می کنم کد لوگو های ساخته شده برای برگزاری همایش را در وب سایتی که برای همایش در نظر گرفتید قرار بدید تا به وسیله آن نیز تبلیغ بیشتری برای همایش صورت بگیرد.
ص.ب.ک۲: برای مشاهد وب سایت همایش اینجا کلیک کنید
ض.ب.ک۳: می شد به وب سایت همایش قسمت های زیادی اضافه کرد، مانند اخبار ، برنامه ها و حتی وبلاگ ، که جذابیت بیشتری به آن می داد!

ما چقدر قشنگ کپی می کنیم!؟

حسین — Sat, 28 Jun 2008 06:33:24 +0000

در دنیای مجازی ایران هر چند وقت یک بار ایجاد یک نمونه از سایت ها مد می گردد! و دوستان همگی در راستای گسترش این نوع مد قدم بر می دارند ،مثل تالار های گفتگو ، جوامع مجازی،خبرگزاری ها،نیازمندی ها و…. هر یک روزگاری برای خودشان خواهند داشت. بعضی ها می مانند و عده ای زیادی هم ، چون مد دیگری گسترش می یابد رو به آن می آورند!

یک سالی می شود که مد ایجاد وب سایت های تبلیغات پرداخت به ازای کلیک ،البته به طور کاملا نامحسوس در بین عده ای از کاربران شیوع پیدا کرده است!نوع فعالیت آن ها خود جای نقد بسیار دارد از این نقد فعلا می گذریم.به مطلب اصلی می پردازیم، بنده از سر عادت همیشگی به سیستم های جدید یا سیستم های که خود تازه با آن ها آشنا شده ام نگاهی می اندازم ، چند وقت پیش به طور کاملا تصادفی با سیستم تبلیغات کلیکی(پرداخت به ازای کلیک) PrePayآشنا شدم و قصد کردم نگاهی به طراحی کلی و نوع برنامه نویسی آن بیاندازم ، وقتی ظاهر کلی سایت را مشاهده کردم ، خیلی برایم آشنا بود و حس می کردم قبلا جایی دیگر آن را دیده ام با کمی جستجو در مخیله ی گرامی سایت Obeusبه خاطرم آمد(یکی از ۱۰۰ سایت برتر تبلیغات آنلاین دنیا)، رفتم نگاهی به آن انداختم ،دیدم بعله! دوستان ما،مانند خیلی از وب سایت های دیگر متوسل به روش کاملا مرسوم Copy & Paste شده اند، جالب است تمام قسمت ها عینا کپی شده بود مو به مو حتی نوع طراحی لوگو ها هم با هم فرقی نمی کرد.خودتان مقایسه کنید

خود این کار مهارت زیادی می خواهد! که جای تقدیر از دوستانمان دارد!
تصویری از سایت PrePay
تصویری از سایت Obeus
ض.ب.۱: حقیقتا می شد به جای کپی واژه های دیگر را به کار برد ، اما…

من ۱۰۰۰ کامنت دارم پس هستم!؟

حسین — Wed, 25 Jun 2008 04:23:55 +0000

این روزها اگر بعضی از وبلاگ ها که متاسفانه گروه بزرگی از وبلاگ های جامعه ی مجازی ایران را تشکیل داده است سری بزنید، با اعداد نجومی در کامنت ها مواجه خواهید شد، اعدادی ۳ رقمی و گاها حتا ۴ رقمی!هر وبلاگ خوانی با دیدن این اعداد در قسمت کامنت های یک وبلاگ ساده تعجب خواهد کرد، مگر می شود یک پست ساده و این همه کامنت اینجا می شود که کنجکاوی تان گل می نماید و با خود می گویید مخاطبان این وبلاگ در مورد یک پست چهار خطی چه حرفی داشته اند که بگویند! می روید قسمت کامنت ها را باز می کنید و پس از خواندن چند کامنت به شک خواهید افتاد آیا این بخش کامنت ها هست یا یک پست الکترونیک! و یا از آن بدتر گاهی اوقات فکر می کنید که در یک چت روم قرار دارید!!! در اینجا نمونه هایی از این کامنت ها را با هم مرور می کنیم!

بعضی از این کامنت ها مختصرند و مفید ، پیدا کردن ارتباطش با نوشته را وامی گذاریم به خود نویسنده!مانند اینها:

سلام
خوبی؟
آپم بیای ها !

سلام دوست خوب…
اگه در مورد مطالبم برام بنویسی خوشحال میشم

سلام خوبی؟خوشی؟سلامتی؟
با اجازت من آپ کردم
یادت نره بیایا منتظرم

بعضی دیگر از این کامنت ها فقط برای ابراز وجود کاربرد دارد ، آنها با گذاشتن شکلک سعی می کنند وجود خود را اثبات کنند، معمولا از شکلک خنده گل و چشمک هم بیشتر از بقیه استفاده می نمایند. مهمترین دلیل گذاشتن این جور کامنت ها ثبت آدرس وبلاگ تازه اشان است، تا شاید از آن لینک فرجی حاصل گردد و ترافیکی افزوده شود!

نوع دیگری از این نوع کامنت ها ، کامنت های بسیار استثنایی هستند که باید به هنر خالقان بیکارش تبریک گفت :

*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•
_____****__________****
___***____***____***__ ***
__***________****_______***
_***__________**_________***
_***____سلام ____________***
_***______ وبت خیلی جالبه _***
__***_______بازم بیا ____***
___***_________________***
____***______________ ***
______***___________***
________***_______***
__________***___***
____________*****
_____________***

نمونه ای دیگر :

°°°°°°°°°°°°|/
°°°°°°°°°°°°|_/
°°°°°°°°°°°°|__/
°°°°°°°°°°°°|___/
°°°°°°°°°°°°|____/°
°°°°°°°°°°°°|_____/°
°°°°°°°°°°°°|______/°
°°°°°°______|_________________
~~~~/__ بیا اینم وسیله حالا دیگه_\~~~~~~
~~~~~/ _میتونی بهم سر بزنی _\~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~* ¯´¨ ¨`*•~-.¸…..
*•~-.¸,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~*

بدتر از این کامنت ها آن است که بدانید نویسنده های این وبلاگ چقدر با این نوع کامنت ها حال می نمایند، مثلا چند وقت پیش نویسنده یکی از وبلاگ های ادبی که خود را صاحب سبک هم می داند در آخر نوشته خود این چنین نگاشته بود: تا کامنت هایم به ۱۰۰۰ تا نرسد شعر بعدی را نمی نویسم!
متاسفانه این روزها در بین بسیاری از وبلاگ نویسان این اندیشه جا افتاده است که هر که کامنتش بیش وبلاگش برتر این در حالی است که حرفه ای ترین وبلاگ نویسان ما در کمتر مواردی بیشتر از ۵۰ کامنت دارند آن هم در مواردی کاملا ویژه ، نگاهی به وبلاگ هایی چون کیبرد آزاد ، یک پزشک و… به این گفته پی خواهید برد!
خلاصه اینکه پس از دیدن این کامنت ها و اینگونه افکار انسان نمی داند گریه کند یا خنده ،آخر هر چیزی کاربردی دارد، خود من با دیدن این نوع کامنت ها چندین سوال برایم پیش آمد این که خداوند Google reader را برای چه آفرید و یا اینکه Feed Burner برای چه خلق شد ، اصلا ایمیل را برای چه گذاشته اند؟
ض.ب.ک۱: تمامی کامنت ها از وبلاگ ها گرفته شده و بدون هیچ تغییری در این نوشتار آورده شده اند
ض.ب.ک۲: انتقاد زیادی اش هم خوب نیست، هر چند که کار ما از انتقاد گذشته است ، ولی سعی می کنم بیشتر راهکار ارائه کنم!
ض.ب.ک۳: امیدوارم این نوشتار باعث ناراحتی بعضی از دوستان نگردد و به جای ناراحتی به فکر اصلاح این نوع استفاده غیر حرفه ای باشند!

اگر حرفه ای نیستیم لااقل زرد نباشیم!

حسین — Sun, 22 Jun 2008 18:27:45 +0000

برای حرفه ای بودن یک وبلاگ نمی شود ملاک های کاملا مشخصی تعیین کرد و بگوییم مثلا بلاگ الف به خاطر داشتن این خصوصیات حرفه ای ترین وبلاگ شناخته شده است. مثلا اگر بخواییم حرفه ای بودن یک بلاگ نویس را در کل دنیا مورد بحث قرار دهیم ، می توان گفت که ما در ایرانمان اصلا وبلاگ حرفه ای نداریم . اما خوشبختانه می توان بعضی از شرایط را برای زرد بودن یا نبودن یک وبلاگ تعیین کرد. در این نگاشته بعضی از این موارد را یاد آوری می کنیم و به نوعی خواهیم آموخت که چگونه از زرد بودن و زرد شدن بپرهیزیم!
۱- برای هر پست از وبلاگتان وقت کافی بگذارید،اگر می بینید مطلبی برای نگاشتن ندارید ، هی به این در و آن در نزنید ،لازم نیست تا هنگامی که حرفی برای گفتن ندارید چیزی بگویید. البته مصداق این نوع پست های سزارینی را می توان در احتماع خودمان هم نیز پیدا کردن ، مثل بحث های بیهوده از گرانی های ، ارائه راهکارهای برای رفع مشکلات سیاسی، اجتماعی و… توسط کودک مهدکودکی تا پیرمرد ۹۹ ساله و….

۲- اگر کپی می کنید حداقل نام منبع یا منابع را با درج لینک در پایین مطالبتتان بیاورید، سعی کنید خیلی کم و در موارد کاملا ضروری ، آخر این کپی کردن ها از ارزش مطالب شما خواهد کاست
۳- کسب در آمد از وبلاگ کاری بسیار جالب و ستودنی است ، جالب است بدانید در کشورهایی که زیرساخت های تجارت الکترونیک شان به خوبی پاسه گذاری شده است وبلاگ نویسانی هستند ، که ماهانه چندین هزار دلار از وبلاگشان در آمد کسب می کنند. اما متاسفانه بسیاری از وبلاگ های ایرانی را مشاهده می کنیم که قسمت زیادی از اول صفحاتشان و مطالبشان را آگهی های پرداخت به ازای کلیک در بر می گیرد ، خارج از ناپسند بودن این موضوع این را هم خوب است بدانید که کاربر هنگام مواجه شدن با سیل عظیمی از آگهی های نه تنها از کلیک کردن خودداری می کند بلکه دیگر علاقه ای به بازدید دوباره از وبلاگ شما نخواهد داشت
۴- استفاده ا ز کد های جاوااسکریپت هم حدی دارد، گمان نمی کنم بازدید کننده شما نیازی به ماشین حساب و یا ویبره صفحه مانیتور و یا آدمک مرلین! داشته باشد.
۵- سادگی قالب وبلاگ خود مزیتی بسیار بزرگ است ،یک قالب وبلاگ نیاز به گرافیک آنچنانی ندارد ، کافی است که یک زیبایی در عین سادگی با خود داشته باشد، سبکی قالب وبلاگ بسیار مهم تر از گرافیک آن است.
۶- برای بالا بردن آمار وبلاگتان به هر دری نزنید، هیچ راه میان بری برای بالا بردن مخاطب وجود ندارد ، فقط باید تلاش کنید ارتباطات گسترده برقرار کنید، وبلاگ نویس فعالی باشید، خوب بنویسید و خوب هم بخوانید. مثلا هیچ گاه سعی نکنید عناوین غیر واقعی و عیر مرتبط با وبلاگتان انتخاب کنیدخودتان بهتر می دانید کدام عنوان ها را می گویم!
۷- از به کار بردن لینک باکس ها در وبلاگتان بپرهیزید ، هیچ کدام از آنها برای شما بازدید واقعی به ارمغان نمی آورد، لینک باکس ها خیلی کمترمورد استفاده کاربران قرار می گیرند و معمولا بازدید هایی کاملا غیر واقعی خواهند داشت.
ض.ب.ک: شاید این موارد کافی نباشند اما رعایت آن ها باعث می گردد شما پیشرفت خوبی در وبلاگ نویسی داشته باشید.
ض.ب.ک: در آینده مطالبی را در خصوص افزایش بازدید خواهم نگاشت!